Бичвэр

Удаан хугацаанд хямралын төлөвт амьдарсан хүнд тэндээс гарах нь бас нэгэн зүйлийн хямрал болдог.Хүндээр өвдөх үед тэрхүү бэрх нөхцөл байдалд дасан зохицож, өвчинтэйгөө хамт амьдарч сурахад туслах “өвчний матриц” тархинд үүсдгийг академич Наталья Бехтерева нээсэн юм. Биеийн өвчин эдгэхэд энэ матриц дагаад цугтаа алга болчихдоггүй учраас бүрэн эдгэрэхийн тулд үүнийг ч бас эвдэх хэрэгтэй болдог байна.Сэтгэл зүйн хямралын үйл явц ч яг адилхан.Хэрэв хүн дайсагнасан орчин, тарчиг ядуу нөхцөл, сүйрүүлэгч харилцаанд урт хугацаанд оршиж байсан бол тэдгээр асуудлууд явсан ч сэтгэл дотор өнөөх айдас түгшүүр, гуниг зовуурь үлдэж хоцордог.Бид зовлондоо дассан байдаг. Зовлонтойгоо барьцалдан ургаад, зовлонгүйгээр амьдарч чадахгүй болсон байдаг.-Би уурлаагүй ээ. Би зүгээр л… гэж сонсох бүрийдээ энэ “зүгээр л” гэдгийн цаана гаргаж амжаагүй уурын бүхэл бүтэн эзэнт гүрэн газар доор нүргэлэн буйг би анирддаг. Хүүхэд байхад илэрхийлж болдоггүй байсан, хэрэв ил гаргавал шийтгэдэг, бүгд нүүр буруулдаг, зэвүүнээр доторлон чимхээд “Битгий орилоод байгаач, ээжид чинь тэртэй тэргүй хэцүү байхад” гэж шүд зуун сийгүүлэхэд нь тэвчиж, тэсэж, үүрч дүүрсээр яваад бидний нэгэн хэсэг болсон тэр уур.Амьдрал тэгширч, азтай гэрлэсэн ч яаж ийгээд зовлонг олсоор, өдөр бүр өнөөх эзэнт улсынхаа цайзыг босгосоор байдаг. Зүрхээ бутлан тээрэмдсээр, улаан тоосыг нь нулимсаараа зууран тоосго тоосгоор нь өрсөөр... Хэчнээн шилтгээн, орд харшийг сүндэрлүүлсэн гээ.Одоо боллоо, хангалттай!Зовлонгийн матрицыг эвдэх цаг ирлээ.ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР®, Уур...

“Тав тухын бүсээс гар л гэх юм, эхлээд тийшээ чинь орчих юмсаан” гэх хошигнол хөөрхөөн хөөрхөн. Тав тухын бүс гээчийг ойлгохгүй байгаа ч хэл хурц, цус шингэн нөхдийн цаг завтайдаа цэцэрхэж байх мөчүүдэд сээтэгнэн инээд алдах улаа бутарсан эрвээхэйнүүд бас хөөрхөн. “Таалагдсан эрийнхээ шог ярианд хамгийн их инээдэг” гээд бичсэн чинь “Үнэхээр инээдтэй байгаад инээчихвэл хэрэгт орчих юм байна л даа” гэцгээсэн харагдана лээ. Хуруу төдий нь хүрч байна гэж бодохоос сэжиг гоождог хүнийхээ хэтэрхий инээдтэй үгст хэр инээж байгаагаа харчихаарай, өөрсдөө.Хадуурсан яриандаа эргэж ороход, тав тухын бүс гэхлээр л санхүүгийн дэрнүүдтэй торгон асар, гоо сайхны мяндсан тансаглал, хаалттай зэрэглэлийн цэнгэл биш юм аа. Энэ бол хүн бүхэнд ижил харагддаг эд юмс биш, харин тэдгээрийг хүртэгч этгээдүүдийн маш нарийн түвшний мэдрэмжийн илэрхийлэл юм.Хэн нэгний хувьд өөрийг нь байнга дорд үзэж доромжилдог харилцаа тав тухын бүс болж болно. Түүнд хэзээ ч хариуцлага оногдуулахгүй учраас тэр эндээ жаахан хүүхэд шиг загнуулаад сууж байхад л болоод явчихна.Үнэлдэггүй ажил дээрээ өөр нэг нь тухтай байдаг байж магад. Үнэлүүлэхийн тулд нухацтай санаачилга гаргах хэрэгтэй, цаашлаад зах зээл дээр, өрсөлдөгчдийн өмнө чанга дуугарч тэрийгээ батлах ёстой, бүр өөрөө өгөр толгойгоо даагаад нэг юм эхлэх болно, төвөг шүү дээ, явж явж. “Муухай газар, шунахай дарга” гэчихээд л нүдэнд орсон хог царайлаад явж байх шиг амар юм хаа байна?Яг үүн шиг: ядуурал, хамаарал, донтолт, өөрийгөө тамлан байж ах дүүсээ тэтгэх, хуурагдан хамт амьдрах, эцэг эхээсээ салж чадахгүй байх зэрэг бол тав тухын бүсүүд юм өө.Харин ул шалнаас нь салгаад, өнөөх санхүүгийн дэрнүүдтэй торгон асарт залчихвал насаараа үгээгүй байсан хүнд бол дээд зэргийн тухгүй болчихно. Ингэж байж байгаад энийгээ буцаагаад авчихвал яана, ерөөсөө энэ занга байх, намайг нухах гэж байгаам биш биз, одоо бүх хүн надад атаархана… гээд л шаналж гарна, эвий.Намган дээр торгон асар өөрөө босохгүй. Хэрэв доор нь нефть байдаггүй л юм бол. Хэрэв нефть байгаа бол өрөмдөх л хэрэгтэй болно. Өрөмдлөг ч бас тухгүй шүү, тээ?Харин баян бөгөөд том байхыг хүсэж байгаа бол баярлаад л ухдаг газар даа.ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР®, Өнгөнөөс гүнд...

Чамайг өөр лүүгээ нүүж эхлэнгүүт олон хүн чамаас явна.Эрх чөлөөгүй байдал, гарын доорх чиний эвтэйхэн байрлал тав тух нь болж байсан хүмүүс чамайг өөртөө үнэнч болоод ирэнгүүт чамаас явна.Юугаа ч өөрөө сонгодоггүй, шийддэггүй, юундаа ч хариуцлага үүрдэггүй амьдрал чинь яг юунаас бүтэж байсныг үзэх мэлмий чинь нээгдэнгүүт ёстой хараагүй байсан нь дээр байж дээ гэмээр олон гашууныг чи нүд хорсгон нээнэ.Чам дээр хамаг бурууг манипуляцийн эмээл мэт тохон мордоод, өрийн морь шиг талхидаг байсан хүмүүс унуулахаа болингуут чинь сонирхохоо болино.Чамайг асааж унтраадаг байсан удирдлага нь эвдэрчихлээ гэж ахиад хэсэг загнана аа, нөгөөдүүл. Харин чи урьдынх шигээ тэрийг нь засахаар ухасхийхгүй.Чи хайрыг худалдан авахаа больсон. Бас зарахаа ч байсан.Сайшаал шагналын төлөө унаж тусан гүйхгүй, иллэгийн төлөө хүчин зүтгэхгүй болсон.Харин голд чинь шигдчихээд “Хөөе, урьдынх шигээ тааваараа тавтай амьдаръя л даа, энэ хувьсгалын эргүүлэгт чинь зутраад байна шүү дээ” гэж дотроос маажлах жинхэнэ дайснаа чи олсон. Эгцлэн харахын төдийд сарнин замхрах тэр дайсантай цуг айдас чинь бас ууршиж байгааг мэдрэх нь олон жил төөрсний эцэст арайхийн санасан гэртээ харих зам мэт ямар сайхан гээ?Бусдад байх хэрэггүй ээ.Зөвхөн өөртөө л байхаар шийдээд ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР®-ийн луужинг бариад гэр лүүгээ хөдөлсөн та нартаа баярлалаа.Гэрээ тэмцсэн сэтгэлүүд минь.Нутгаа тэмцсэн морь, үрээ тэмцсэн эх гэх энэ хэллэгийг би сүүлийн үед олж хараагүй. Гэвч тархинд минь энэ утга тэсэн ядан булгилж байдаг. Эдгэрлийг тэмцсэн сэтгэл, гэрлийг тэмцсэн оюун!Эдлүүлэхээ больсон болохоор өрөөлд сонирхолгүй болсон, өөрийгөө л судалдаг болсон учраас ганцаар үлдсэн, хайрын наймаанаас татгалзаж, гэрлээ асаасан хэдэн сэтгэл гэрээ тэмцэн замд гарлаа.Сэтгэлийн гэр лекц©

Миний хүү цэрэгт явахдаа надад нэг хайрцаг хадгалуулсан юм. “Ээж ээ, нууц юм байхгүй ээ, таны надад хийж өгсөн зургийн цомгийг орхиж байгаа юм. Цэрэгт хүмүүс үзээд дэмий байх. Зүгээр л, танд байж байвал санаа амар гээд аваад ирлээ” гээд өгснийг нь би номын сандаа хийгээд мартсан. Харин өнөө өглөө хүүгээ санаад нөгөө хайрцгийг нээлээ.Хэн нэгэнтэй хамт бүтээсэн дурсамж бололтой хос тасалбарууд, хоолны баримт, хүүхдийнх шиг бичигтэй зурваснууд, хүүгийн минь нэрийг хатгамалдсан энгэрийн алчуур.Миний хүүдээ зориулсан дэвтэр хамгийн доор нь байна. Авч явахад авсаархан жижиг мөртлөө зузаан цаастай дэвтэр гээд л хайсаар явж их дэлгүүрээс олоод учиргүй баярлаж байж билээ. Дээр үеийнх шиг зургаа цавуудаж наагаад энд тэнд нь юм бичиж, зураг зурж, элдэв наалт гоёлоор чимсээр “Ээжийн эрхэм хүүгийн зурган нандин намтар”-ыг хэдэн сар бүтээсэн сэн. 9-р ангидаа өөр хотод сурахаар явахад нь анх бэлэглээд, дараа нь зураг дурсгал нэмээд явдаг болсон нь энэ.Ямар азаар би гурван хүүхдэдээ ийм цомог өгье гэж шийдэв ээ, яаж тэр санаагаа бас гүйцээв ээ гэж өөртөө хязгааргүй баярладаг юм. Цомгоо буцааж хийх гэтэл хайрцагны ёроолд дөрвөлжин шугамтай дэвтрийн нугалсан цаас байна.“Би ээж шигээ охинтой гэрлэнэ. Тэгээд түүнийгээ аав шигээ хайрлана” гээд миний муу хүү сарайлган бичсэн байсан. Муухай гэж миний голдог байсан тэр бичгийн хэлбэр ертөнцийн хамгийн сайхан уран бичлэгээр зүрхэн дээр минь угалзран, харамсаж гэмшиж, халаглан уулгалсан амьдралын минь он жилүүд очирын бороо болон нүднээс минь асгарсан.Энэ бол шинэ жилийн минь эхний ёслолын буудлага байлаа.2026 оны 1 сарын 1-нд сэтгэлийн их үйлсээ эхлүүлэх гоодальчууд маань бүр 2027 оныхоо шавыг ч үүгээрээ бас тавиг!ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР®, Миний хүүхэд хэцүү лекц©

Охины 16 насны төрсөн өдрийн бэлгийг бас шинэ жилийнхтэй хамтатгаад далайн аялалд явсан юм. Нэг өдөр автобусаар нэлээн хол явж усан парк орох болов. Хоёулаа инээлдэж аальгүйтээд л явж байснаа нэг цүнхээ орхисноо гэнэт саналаа даа. Охин авахаар буцан гүйж, би автобусны буудал руу явав. Автобус ирлээ, охин байдаггүй. Би жолоочид нь түр хүлээгээч гэж хэлээд нэмэргүй, хөдлөөд явчихав. Охин амьсгаадсаар ирж, бид хоёр ахиад бүтэн цаг нэг кафед суусан юм.-Яагаад удав аа, миний охин?-Ээж ээ, өрөөний үүдэнд нэг том цох дээшээ харчихсан хэвтэж байхлаар нь эргүүлээд тавьсан. Тэгсэн чинь явж чадахгүй, ахиад л дээшээ харчихсан. Ингээд орхичихвол үйлчлэгч ирээд соруулчихна, эсвэл хүн харахгүй гишгээд алчихна гэж бодоод гэр лүүгээ орж цаас аваад нөгөөхөө гаргаж модны доор тавилаашдээ.Миний дуртай шингэн шоколад асгасан цөцгийтэй бөмбөлгөн зайрмагаар жаргангаа бид хоёр Оппенхеймер оскар авах ёсгүй байсан, Милгрэмийн тогоор цохиулдаг туршилтанд хэрэв бид орсон бол яах байсан, “Бөгтөр уул”-ын дараа ижил хүйстнүүдийг адлан гадуурхах явдал эрс цөөрсөн талаар ярилцав.Анх “Киви” хүүхэлдэйн киног үзчихээд учиргүй хямарч, яагаад ингээд гуниглаад байгаагаа хэлэх гээд чадахгүй эхэр татан уйлж байхдаа дөрөвхөн настай байсан охин минь. Ах нь бас хэлд нэг муухан орсон үедээ “Том Жерри хоёр”-ыг үзээд уйлаад байдаг байж билээ.-Яав ээжийн хүү? гэхлээр-Томыг битий, тэх үү? гээд л байдаг сан.Бага хүү минь цэрэгт хахир өвлийг дажгүй давсан мөртлөө зунжин намаржин ярих бүртээ л хоолой нь зангираад байдаг байсан. Халагдаад ирснийх нь дараа асуутал “Заставын морьд гэж өрөвдмөөр амьтад байдаг. Нурууг нь авчихсан. Зуны сүүлээр тэр шархан дээр нь ялаа батгана шаваад хөөрхий амьтад зовоод байхад л уналга ачилганд явуулаад байхыг харж чадахгүй, тэгээд даргын тушаалыг дагахгүй байж болохгүй, өөрөө ачааг нь үүрээд морио хөтлөөд явган явдаг байсан…” гэж билээ.Өр зөөлөн байна гэдэг бол хамгийн тод гэрэл юм.Охин бид хоёрын хоцорсон автобус осолд орсон байсан.Тэр цох биднийг аварсан.Үгүй ээ, тэр цохыг орхиж түвдээгүй сэтгэл аварсан юм байна.Өөртөө аврал болоорой.ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР® чиний сэтгэлийн арал!Гэрээ гийгүүлье цомог©

Хүүхэдтэй болсноосоо хойш жил бүр гацуураа засахдаа шинэ дурсамж бүтээх сэн гэж би хичээдэг байв. “Би л уран сэтгэмжтэй болохоороо, би л чухам урлагийн хүн учраасаа…” гээд л боддог байж билээ. Гэтэл ээж минь хамт байгаа мөч бүртээ дээдийн сайхан дурсамжийг бүтээж үлгэрлэдэг хүн байсан юм байна лээ.Өглөө сэрэхэд, өдөр хичээлээсээ ирэхэд, баяраар, төрсөн өдрөөр, эгэл жирийн өдрүүдээр хаа л бол хаа, зурвас бичээд орхисныг нь нээх бүртээ зуны ойд бутан доороос гүзээлзгэнэ, бөөрөлзгөнө олох мэт хязгааргүй их баярладаг байж билээ.Зайрмаган хэлбэртэй бор цаасан уутан чимэглэлд бид жил бүр хүслээ, талархлаа бичээд хийдэг байлаа. Хүслийн самбар л гэсэн үг. Тэгээд дараа жил нь гацуураа дэлгэхдээ тэднийгээ гаргаж уншаад, яахаараа бүр яг ингэж биелдгийг нь гайхан баясан баярладаг юм.Охин минь багадаа “Ориг Air Jordan-тай болмоор байна” гэж бичсэн юм байж. “Хоёр агаа минь зун ажил хийж олсон мөнгөө нийлүүлээд интоортой эйржордан авч өгсөнд баярлалаа” гээд том том үсгээр сарвайтал бичсэн бага ангийн хүүхдийн захиа. “Биднийг эрүүл өсгөсөн юм байна гэдгийг сая л ойлголоо, ээж ээ” гэсэн ахлах ангийн хүүгийн бичиг. “Аав аа, ээж бид хоёрт таны авч өгсөн чихэртэй хос бөгжиндөө дуртай” гэсэн охины чатны гэрэл зураг. “Хилийн баганын дэргэд зогсож байхад чиний дотор төрж байгаа тэр мэдрэмж хамгийн үнэ цэнтэй шүү” гэж хойд хилийн заставт цэргийн алба хаагаад ирсэн ах нь монгол улсын хамгийн зүүн урд цэгийг манаж буй дүүдээ бичсэн захидал. “Би та нартайгаа маш их ярилцаж байх болноо” гэсэн нөхрийн зурвас. “Агаа намайг Playtime дээр задгай юм өмсөж болохгүй гэсэн”. “Ээж ээ, та дүүг буруу ойлгоод байна”. “Бүгдээрээ аавыгаа яаж баярлуулах вэ?”. “Өвөөгийн хамгийн дуртай юм нь”...Сэтгэл сэтгэлээ өвтгөхгүй байх нь өв хөрөнгө юм.Нэг нэгнийхээ эмзэг газрыг нийлэн хамгаалж байх нь гал голомт юм. Бие биедээ үлдээсэн энэ л нандин дурсамжууд бол гэрийн даллагын уут юм. Цусан ах дүүсийн биесдээ сонсгодог үг бол ирээдүйн бошго юм. Үр хүүхдэдээ ээж аавын үзүүлдэг зүйлс бол ханийн тэнгэрийн дуудлага юм.Нэг нь нэгнийхээ дотор үүсэн бүрэлдсэн, адил гентэй, адил бүтэцтэй, нэг гэрт, нэг өрөөнд, нэг оронд хамт амьдардаг хүмүүсийн нөлөөллөөс илүү хүч гэж үгүй.Үр хүүхдийнхээ хувь заяаг хичнээн мэргэн түргэн, нэртэй чадалтай ч гэсэн санаа муутай, явдал султай хүний муухай түүхий амаар тамгалуулах хэрэггүй.Энэ мөчөөс эхлээд үйлээ үнэн байлга. Ирээдүйн чинь код учраас. Амаа ариун байлга. Хэлсэн бүхэн чинь шившлэг гэхээр.Сэтгэлээ бүр ч чандлан чагна. Бодол бүр чинь ерөөл эсвэл түлхүүр болохоор. ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР® чиний гоо даль!Хайр байдаг уу? лекц©

Шинэ жилийн өмнөхөн манайх нүүх болов. Хуучин угаалгын машинаа “Ирээд авах нь аваарай” гээд зар тавьсан байсан юм. Нэг их цангинасан дуутай залуухан бүсгүй бололтой залгаж байна, авна шүү, битгий хүнд өгөөрэй, цагийн дараа очноо л гэлээ. Бараг хоёр цагийн дараа хаалга цохитол 12, 13 орчим насны хүү, хэд дүү болтой охинтой зогсож байна.Хүүе, та хоёр хоёулхнаа яваа юм уу гэвэл, тийм ээ л гэж байна. Яаж авч явах юм бэ гэсэн чинь “Өө, зүгээр ээ, аниа, автобусаар явчихна. Хүмүүс өргөөд өгчихнөө” л гэж байна. Эвий дээ, хүний нялх үрс. Миний хоёр хүү бага ангидаа бараг хагас цаг алхаад сургууль руугаа явдаг байсан юм.Бүүр сүүлд тэр үеэ дурсаж байснаа “Их хүйтэн орой замдаа нэг түцэнд орж зогсоод дулаацдаг байсан, худалдагч эгч халуун уух юм, жаахан идэх юм өгдөг байсан, найзууд болсон” гэж билээ. Тэгээд хожим хүүтэйгээ хайсан чинь нүүчихсэн байсан сан. Түүний үйлс бүхэн бүтээсэй гэж залбирдаг, тэгсэн энэ хоёр тэр эмэгтэйн хүүхдүүд байж ч болно гэсэн шүү юм бодоод ээжийнх нь нэрийг асуулаа даа.Тээр нэгэн өвөл дөнгөж сар хүрч буй охиноо төрөхийн хүүхдийн эмчид үзүүлчихээд гарах гэж явтал таньдаг эмэгтэйчүүдийн эмч маань таараад “Нэг хүн хүргээд өгөөч, сая үр хөндүүлсэн юм, ганцаараа явж чадахааргүй байна” гэж билээ. Гэтэл миний маш сайн таньдаг хүн гарч ирсэн. Цонхийсон царай нь намайг хараад бүр цусгүй цагаан болсон. Хүргэж өгсөөн...Манай тэнхимээс гарсан хосын хурим гээд ангиараа цуглаад очих гэж явснаа гэнэт болиод эрт харьсан шинэ жилийн үдэш. Өрөөгөө түлхүүрдээд ороход миний орноос, миний найз залуугийн цаанаас энэ цагаан царай яг ингээд сүнс шиг над руу эргэн харж билээ. Салют шиг л цацарч байсан оюутны байрнаасаа би гараад ганцаар алхсаар нэг л мэдэхэд голын модон гүүрэн дээр ирсэн байсан.“Би тэр хоёрт хэзээ ч муу санахгүй, занахгүй. Миний энэ цээжийг ураад байгаа өвдөлтийг л аваад яваач, гүн хар усан минь. Хэрэв эргэн учирвал би тэдэнд, тэдний үр хүүхдүүдэд ч туслах болно” гээд л шивнээд л уйлаад байснаа санадаг. Голын устай хамтдаа урссан нулимс мэт он жилүүд араас нь бас мяралзсаан. Тэр эмэгтэй бараг л цорын ганц гэмээр содон нэртэй юм...Өнөөх хүү тэр нэрийг хэлсэн.Би өрөө рүүгээ яаран ороод хүмүүнлэгийн төвд өгнө гэж бэлдсэн байсан дугтуйг шүүрч аваад хүүгийн гарт бариулаад “Ээжийгээ хайрлаж байгаарай. Чандмань эрдэнэ шиг ийм сайхан хүүхдүүдтэй хойно алзахгүй ээ” гэж хэлсэн. Тэгээд тэднийг таксинд суулгаж өгөөд тээр жилийнх шигээ ганцаар жаал алхсан даа. Би москва орчмын голд амласнаа биелүүлсэн. Тэр гол миний үгийг сонсоод шаналлыг минь нулимсаар урсган авч одсон гэдэгт би итгэдэг.“Миний сургалтанд суусан хүн бүрийн сэтгэлийг би төгс эдгэрэлд хүргэнэ” гэж өдөр бүр өргөдөг андгайгаа биелүүлсээр яваа.Замын хүзүү урт гэдэг.Чи холоо явсан байна аа, ирэх жилийн өдийд.ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР® өөртөө очих чиний зам!Олзны дээд лекц©

Ухаантай, урлагтай, царайлаг гуалиг найз минь нэг хөөрхөн мэнгэтэй найруулагчид дурлаж орхисон юм. Нөгөөх нь ч бас дурласан гэсэн. Шөнө дунд гэнэт цэцгийн баглаатай ирээд, үд дунд хүртэл аз жаргал үйлдвэрлэж байгаад алга болдог байв. Хэзээ ч хамтын амьдрал, дундын сэтгэлийг ярихгүй. Найз минь санаа алдан “урлагийн хүн шүү дээ” л гэдэг сэн. Нэг хямралаас нөгөө рүү, уултаас шарталт, урлагаас гутрал руу нүүсээр хэдэн жил болсон. Тэгээд сүүлдээ залгахаа ч байсан, энэ нь салалт байсныг тэр даруйдаа ухаараагүй ээ, найз минь.Нэлээн сүүлд холын хамаатан бүсгүй маань миний амьд лекцэнд ирснээр эргэн дотноссон юм. Гайхалтай сайхан хүнтэй сүй тавьсан гээд мөрөөдлийн бөгжтэй хуруугаа илбэн ичингүйрсэн. Ажлаасаа ирэхэд нь оройн хоол, охинд нь өглөөний хоол, дараа нь цэцэрлэг, тараад цэцэрлэгт хүрээлэн…Ямар дуунд дуртайг нь, яагаад дуртайг нь мэднэ.“Тэгээд нээх хөөрхөн мэнгэтэй” гэнгүүт би зогтусаад юу хийдгийг нь сонирхсон юм. Нэртэй найруулагч, урлагийн хүн.“Хүн хэзээ ч өөрчлөгддөггүй” гэх мэргэжлийн онолоо хаашаа хийхээ мэдэхгүй хэсэг суусөөн би. Энэ түүхийг психоанализ бас бус -измүүдээр блендэрдсэн. Хосын далд ухамсар, хагарал, тоглоом, жүжиглэл, юнгийн дарь эх, цаашлаад янхны ч архетипээр задалсан.Сэтгэл судлалд олон сайхан үзэл онол бий. Гэвч тэд бүгдээрээ “Хэрэв харилцаанд чиний зарим зүйл ургахгүй байгаа бол хэрэггүй ээ, харилцааг зүгээр л дуусга” гэсэн санаан дээр нэгддэг.Мэдээж хөндүүр боловч найдваргүй төсөлд нэмэлт зардал гаргаагүй дээрээ эртхэн зогссон нь дээр байдаг.Заримдаа зарим хүний үйлдэл тэр зөвхөн нарцисс, аутист, гэмтэлтэн эсвэл тэнэгхэн гэдгээс нь хамаардаггүй. Зүгээр л, бид тэдэнд түй май ч сонирхолгүй байдаг. Яг бидний ямраас болж байгаа ч юм биш, зүгээр л тэд бидний дотор дүрүүд хоорондоо таталцдаггүй.Бодолдоо автсан хүн замын хажуугийн багваахайн дээгүүр гишгэлэн өнгөрөхдөө багваахайны мэдрэмжийг авч хэлэлцдэггүй. Хэсэг зуур түүнтэй хамт үлдсэн ч гэсэн. Харин багваахайд энэ нь ямар тарчилгаа байхыг хэлээд юү гэх вэ. “Ахиад жаахан тэсчихвэл тэр намайг үнэлнэ, би хашхирна, намайг сонсоно, би тайлбарлана, тэр ойлгоно…” дэндүү танил байгаа биз.Үгүй ээ. Магадгүй өөр хэн нэгэн тайлбарлаж өгөх байх.Магадгүй өөр нэгнийг олж харах байх.Харин та хоёрын харилцаа урлагийн өөр жанрын, аз жаргалтай төгсөөгүй өөр түүхийн олон боть болохоос нь өмнө больж үз. Өөр нэгэн чамтай өөрөөр нээгдэх боломжийг өг.Чиний доторх гэрэлтэй таталцах өөр гэрлийг л олж хар.ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР®, Хайр үгүй...

-Өө, би нөгөө хэн гуайн охинтой таарлаа. Санаж байна уу, манайхтай хамт зусдаг байсан?-Санадаггүй ээ, ээж гэж би хариулав.-Яагаав, чамтай чацуу. Ёстой сүрхий тэрсхэн охид байсан даа.Тэгэхэд л би танил үнэр сэнхийхийг мэдэрсэн. Ээжийн найзуудын, танилуудын, оддын охид ингэж үнэртдэг.Над шиг биш.Өөрсдөө бүхнийг босгосон, амжилттай гэрлэсэн, бас өөрсөд шигээ мундаг олон хүүхдийг төрүүлж хүмүүжүүлж байгаа. Харвард Оксфорд төгссөн дээдчүүлтэй дээдсийн хүрээлэнд дэлхийн бүх хэлээр ярьж, урлагийн бүтээл цуглуулж, хандивлаж, ивээн тэтгэж, өөрөө ч урлаг болсоор байгаа.Ээжтэй харилцах 30 жилийн туршлагатай би цайлганаар толгой дохиж, хамтран шогширч, ахиад 20 минут энэ эрчээрээ давхилаа. Ер нь яриа бол тэдний тухай ч юм биш гэдгийг яасан ч “ойлгохгүй” байгаа намайг ээж тэсэлгүй буландаж,-Ажил сургууль, нөхөр сүүдэр сольж хольсон биш гэв.Одоо л хяналтаа алдвал үг сөрж, үүл нүүнэ. Харилцан буудалцана, ээжийн нулимс, катарсисаар оргилдоо хүрч, чи дараа нь гуньж гутарч, уучлал эрэн мөлхөж, мэдээж ээж энэрэн өршөөх… өнөө зургаар л дахин тойрно.Даанч би завгүй байлаа. Шууд л уламжлалт бүх шатуудыг алгасаад,-За ээж минь, би тандаа хайртай. Та минь байгаагүй бол би чинь бүр яах ч байсан юм. Надад байгаа бүх юм аав та хоёрын минь гавъяа. Би та нартаа хайртай, хэн гуайн охидоор ч бахархаж байна гэлээ.Хөөрхий ээж минь манипуляц, маргаангүйгээр энэ үгсийг хүлээж авч чаддаггүй юм. Эхлээд өөртөө болон бусдад кортизолын нүх ухаж унагаад, эцэст нь бүгдээрээ тэндээс эвлэрлийн окситоциноор жигүүрлэн гарахаас өөр жаргал мэддэггүй юм.Харин би мэднэ.Ээжийн минь дотор эвдэрхий нэг хүүхэд байдгийг. Тэр хүүхэд миний дотор үүрээ засаад тухалсан байсныг нь би гаргаж гэрт нь хүргэж өгөөд хаалгаа түгжчихсэн, цагаан хоолойг нь унтраачихсан. Ээж нэгэнт чадахгүй учраас би өөртөө халамжит эх, хана гүүр, хөнжил, хөгжил, дэлхий болсон. Энэ миний шийдэл биш учраас бусдын тоглоомын урилгыг авахаа больсон. Зөвхөн өөрийнхөө шийдсэн зүйлийг л хийдэг болсон.Хоёр жил дараалан ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР®-т майлсны ач. Багшид түүхээ өгөөд хөгжилтэй болгоод өгөөч гэсэн юм, баярлалаа.Намайг гэмтэл, хагарал, бүтэлгүйтэл, хувь заяанаас ч том болгосон агуу хөтөлбөртөө бас дахин баярлалаа. \оролцогчийн сэтгэгдлээс\Манипуляторын орон дотор лекц©

Охиныгоо бага байхад Crocs чармууд авч өгдөг байлаа. Өө, вау гээд л авна, зүүгээгүй л харагддаг байсан сан. Нэг өдөр хамт явж байтал дуу алдаад л зогтусав, “Ээж ээ, миний хайрт байна” гээд л нэг юм заав. South Park цувралын баатар Баттэрс гээд өрвийсөн шар хүүгийн дүр.-Юуны тухай кино юм бэ?-Найзуудын тухай.-Миний охин яагаад энэнд нь илүү дуртай юм бэ, хамгийн мундаг нь уу?-Үгүй, хамгийн мангар нь…-Тэгээд тэрэнд нь болсон гэж үү?-Дандаа дээрэлхүүлдэг ч гэсэн хүмүүст итгэсэн хэвээрээ л байдаг болохоор нь…Охиноо үнсмээр санагдаад, тэссэнгүй тэвэрч аваад үнслээ. Хамгийн мундаг нь юм байна шүү дээ гэж хэллээ.Хэрэв дандаа бүтэлгүйтдэг, тэгээд дээрэлхүүлдэг байсан бол харин бид ямар байгаа бол?2005 онд жирийн нэгэн гэрийн эзэгтэй Шери Шмельцер гурван хүүхдийнхээ кроксуудыг харж сууснаа шигтгээ, цавуу бариад тэр нүхнүүдэд чимэг хийж эхэлсэн юм. Бизнес төлөвлөгөө, зар, сүргүйгээр хийснээ бариад лангуунуудаар явж зарж эхэлсэн. Чимэглэлүүд эвдэрч, хүмүүс авснаа буцааж байсан ч тэр итгэсээр зүтгэсээр байсан.2006 оны 8 сар гэхэд түүний Jibbitz компани 2.2 сая долларын чарм борлуулсан юм. Жил хагасын дараа бизнесийг нь Crocs өөрөө арван сая доллараар худалдан авсан бөгөөд 2024 онд зөвхөн энэ аксессуараар 250 саяыг олсон билээ. Жибитсүүд өнөөдөр зөвхөн чимэг биш аль хэдийн мини-арт соёл болжээ.Баттэрс бол сул баатар биш ээ. Бусдын муу санаанд биш сайхан сэтгэлд итгэж байгаа хүн хүчтэй байдаг. Кино бүтээгчид “Хүнийг хорлох, бахлах, тавлах нь хүч биш юм шүү” гээд Картмений дүрийг бүтээсэн чинь махан биетэй цусан зүрхтэй күмэн бидэн түүнд нь илүү дурлаад явцөөн, хэхэ.Гэхдээ Баттэрст дуртайчууд олон байгаа, миний охин хүртэл түүнд хайртай гээд бодсон чинь ирээдүй гэрэлтэй харагдаж байна шүү.Эмзэг мэдрэг, итгэмтгий чанар бол гэрлийн гэрэл байгаа юм аа!ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР®, Сэтгэлийн гэр лекц©