Хамгийн хэцүү зүйл
Өөрийнх нь зөвшөөрлөөр нэгэн ээжийн түүхийг хуваалцъя.Би 30 насныхаа 6 жилийг аутист хүүхдийнхээ хөгжлийн бүх шатыг: “ярьж л таараа”, “зүгээр болчноо”-гоос эхлээд “бүгд хэлд орлоо”, “бид хоёр л байдаггүй” хүртэлхийг туулсаар яваа эх хүн. Анх хүүхдээ олсноос эхлээд юуг би буруу хийчихэв, төрөлтийн үеэр ямар алдаа гарчихав, манай удмын хэнээс ийм юм дамжчихав гэдгийг би мянгантаа задлан шинжилсэн.Амуг гэдсэнд байхад бүгдээрээ л “Чи хамгийн сайн найзтай болно” гэдэг байсан. Харин охин үргэлж над руу хашхирдаг, цохидог, шөнө унтдаггүй болохоор “ийм найзтай байхад дайсны ч хэрэггүй” гэдэг л болсон, үнэндээ. Хувийн цэцэрлэгт өгөх гэтэл нэг ээж аутизм халдвартай гэснээс болж бид гэртээ байхаар болсон. Аутист хүүхэд бүрийн ээж бол хүүхдийн шилдэг анимчин, циркчин, паркчин, ерөөсөө л шилдгийн шилдэг гэдгийг би одоо мэднэ.Зөвхөн хүүхэлдэйн киноны үгнүүдээр ярьдаг, заримдаа рекламыг бүтнээр нь дуржигнуулдаг, гэвч хэзээ ч үнсүүлдэггүй, тэврүүлдэггүй охинтойгоо нэг өдөр бид улсын цэцэрлэгийн үүдэнд ирсэн юм. Аутизм гээд ярьж эхэлтэл багш нь “Хүүхэд бүр өөр байдаг, угаасаа” гэчихээд охиныг минь хөтлөөд анги руугаа орчихсон.- Хүүхдүүд өөр байдаг, би хүүхэд бүрийг нэг бүрчлэн хувцаслаад байж чадкү шүү.Аму сарын дотор өөрөө хувцсаа өмсөж тайлдаг болсон.- Хүүхэд бүр өөр, би тэр болгоны араас явж амжкү шүү.Аму тоглоомоо хураадаг болсон.- Хүүхэд олон, харин манай хоол нэг.Дан гурвалжин будаа иддэг байсан Аму нэг, хоёрдугаар хоол идээд араас нь компот уудаг болсон.Цэцэрлэгийн өглөөлгөн дээр охинд нэг дүр өгөв. “Хүүхэд бүр өөр, та нар хурдан өсдөг, харин Аму жаахаан удаан байгаа, бүгдээрээ бяцхан Амудаа тусална, тийм ээ?”. Бяцхан Амуд туслах нь тэр ангийнхны нэр төрийн хэрэг болсон. “Би бяцхан Амугийн малгайг засаж өгсөн”, “Би Амугийн үдээсийг тайлсан”, “Аму, ээж чинь ирлээ”, “Битгий цас ид, Аму”. Энэ хүүхдүүд жилийн дараа сургуульд орно, дараа нь амьдралын их сургуульд, тэгээд тэд хамгийн ТОМ хүмүүс болно гэж би уясан боддог болсон.Эцэг эхийн хурал дээр дандаа л уучлал гуйдаг надад нэг ээж “Хүн бүр өөр, манай нөхөр бас зөвхөн ганцхан үетэй үгээр ярьдаг, 40 жил” гэж хэлсэн. Асрагч багш нь “Аму ёстой ухаантай хүүхэд” гэсэн. Тэд энгийн л хүмүүс. “Яаж аутизмтай хүүхэдтэй харилцах вэ”, “Стандарт бус нөхцөлд стандарт бус хүмүүстэй юу хийх вэ” гэх мэтийн сургалтанд суугаагүй. Зүгээр л “Хүн бүр өөр, энэ бол ял биш” гэдгийг л өөр өөрийнхөөрөө ойлгосон эгэл хүмүүс.ОЧИРЫН БОРОО®, Миний хүүхэд хэцүү лекц лекц©